بی عشق چو می گردی همواره پر از دردی

بـر خیـز و غـم دل را رسـوا کـن و بـر هـم زن

رند تبریزی

تمــام قــافیـه هــا را کشیده ام در بنـد

فقط به خاطر یادی ز ارغوان ای دوست

رند تبریزی

تیغ فراق روی تو بر دل من نشسته است
ای تن من خمـار تـو قامت من کمـان مکن

رند تبریزی

چون دل فرهاد سوزد خسروان شيرين شوند
شاه تركان را چه آمد ، دوستداران را چه شد

رند تبریزی

تا عطر و بوی یاد تو می گیرد این دلم
در جستجوی کوی تو تکثیر می شوم

رند تبریزی

از خرمن گیسویش وز عشوه ی ابرویش

آتش چو  گلستان شد تا باد  چنین بادا

رند تبریزی

نغمه بانگ اناالحق نه صلاح من و توست

مطـرب عشق از این گفتـه سـر دار افتـاد

رند تبریزی